De nieuwe Guzzi uitlaten

Ook dit jaar weer een reis verslag, ik heb er nog over getwijfeld of ik er wel eentje zou schrijven.
Normaal schrijf ik al onderweg de eerste dagen van me af, zodat ik zo min mogelijk vergeet en ben ik er onderweg ook continu mee bezig.
Stoppen, foto’s maken, dingen noteren om niet te vergeten, enz.

Echter was er nu iets dat niet “goed voelde” en ik kwam er niet toe om de laptop er bij te pakken om iets te schijven.
Wat precies kan ik eigenlijk nog mijn vinger niet opleggen, misschien komt dat wel terwijl ik hier de dagen van het verslag toevoeg.

Om bij het begin te beginnen
Op 15 mei kocht ik een nieuwe motor, mijn eerste nieuwe motor ooit, wat… mijn eerste nieuwe voertuig ooit wat ik zelf kocht.

Nou ja ik kocht hem al een paar dagen eerder maar op de 15de kreeg ik het ding afgeleverd.
Ja dat klinkt wat oneerbiedig, het ding maar zo voelde het ook na een paar dagen.

Voor de gene die het gemist hebben ik besloot een Guzzi te kopen, een V85TT.
Welke ik, vanwege de snelle levertijd uiteindelijk bij de Guzzi dealer nabij mijn woonplaats aanschafte.
Ik ging langs, koos er eentje uit de winkel uit, en een kleine week later kon ik hem op halen.
Ik wilde al die koffer er niet bij hebben dus enkel de middenbok en de valbeugelset bleef zitten als opties.

Nog weer een paar dagen liep de olie er al onder uit..;(

De dealer trok het zich aan, stelde een leenmotor beschikbaar en ging aan het sleutelen.
En een paar dagen later hing mijn mooie nieuwe motor er bij als een studie object in een motorvoertuigen klasje..'(

2,5 week later kon ik mijn Guzzi weer ophalen.
Zo blij als een lul met 7 honden (??) reed ik een paar rondjes en ging bij een stel maten en hun mancave langs.
Terwijl we er een beetje omheen staan te kijken en te kletsen zie ik dat er weer op de zelfde plek olie uit lopen…:(

En nu stond mijn geplande trip voor de deur, conclusie van de lekkage was op een woensdag, de week er na donderdag kon ik hem naar de dealer brengen.
Terwijl ik de dinsdag daarop op motorvakantie wilde.
Dit keer was er geen sprake van een leenmotor, nee die hadden ze niet…:?
Mijn onvrede met mijn motor waar tot 2 keer toe uit de zelfde plek de olie liep,
er vermogen miste en het blok wel erg warm werd gaf geen verandering in de behandeling.
Meer konden ze echt niet doen.
Ik kon hem donderdag brengen, en tja de week daarop dinsdag zouden ze echt nog niet zo ver zijn.
Met hangende oortjes en flink wat uitgesproken onvrede over de betrouwbaarheid en het gebrek in vertrouwen in mijn motor verliet ik de zaak lopend naar huis.
Omdat ik me niet zo makkelijk uit het veld laat slaan besloot ik meteen om mijn Vespa in orde te maken.
Die had einde 2019 nog een flinke onderhoudsbeurt gehad, ik had er nog zelfs een extra bagage rekje voor gekocht.

Klaar om te gaan dus en eigenlijk ook wel leuk weer eens een grote trip op het kleine motortje.

Echter nog de zelfde dag belde de verkoper van de Guzzi dealer,.
Die ochtend hadden ze een zelfde nieuwe V85TT binnen gekregen zoals ik had. (jaja..)
Na overleg met de importeur was hun voorstel dat ze mijn motor om zouden ruilen met die nieuwe.
Deze zouden ze zaterdag kunnen leveren zodat ik zelfs op vakantie zou kunnen.
Mijn motor zouden hun dan samen met de technische dienst van de importeur weer terug in orde maken.
Ik mocht de nieuwe nieuwe dan houden als de mijne.O

Vrijdag avond belde ze en zaterdag ochtend reed ik vanuit Epe (waar we met de caravan een weekendje weg waren) op en neer naar mijn huis.
Liep een uur naar de dealer en bracht vervolgens mijn nieuwe nieuwe motor thuis.
Ik stapte weer in de auto en reed terug naar Epe.

Die maandag, mijn verjaardag kluste ik een paar tassen en mijn navigatie op de motor en het ding was met 5km op de teller klaar om te gaan.

Omdat de nieuwe motor bij 1500km de eerste beurt moest hebben maakte ik die donderdag dat de dealer belde meteen een afspraak bij de Guzzi delaer in Mandello del Lario.
Ik kon me geen betere manier bedenken om mijn nieuwe motor in te rijden.

Mijn route dit jaar had ik al tig keer aangepast.
Eerste idee was: 1,5 week onderweg, Frankrijk binnen door, lage Alpen, enz.
Toen kwam de corona en zou mijn trip niet door gaan.
Maar ineens kwam er ruimte in mijn planning, en verbeterde de corona maatregelen waardoor ik weer wel kon.
Het was nu later in het seizoen dus past ik mijn route aan, meer hogere Alpen, meer offroad, enz.
Toen ging dus mijn nieuwe motor stuk en zou ik met de Vespa gaan, en ook wat korter dan 1,5 week.
Dus weer een andere route.
Ineens was er weer wel een “grote mensen” motor, mijn nieuwe nieuwe Guzzi die onderhoud nodig had na 1500km.
Dus weer een andere route…

Dag 1
Vertrek: Nuenen
Bestemming: Port, Frankrijk
Route: My route app link
Afstand: 737 km
Overnacht: Camping du Lac

Dinsdag ochtend klaar voor vertrek.

Met 11 hele kilometers op de klok stond de Guzzi er klaar voor.

De route globaal:
Eindhoven richting Metz over de snelweg, net voor de Luxemburgse grens binnendoor.
Voorbij Nancy nog weer een stukje snelweg en laatste stuk weer binnen door naar Port.

Omdat snelweg niet echt goed is om in te rijden (zo leerde ik van een aantal mensen..)
Deed ik het rustig aan, dan weer wat harder, zachter, elk tankstation er af, weer terug invoegen.
Even achter een vrachtwagen, inhalen, opschakelen en weer terug 100 op de klok.
Enz.

Eindelijk onderweg..
Heerlijk.
Het was nog wat frisjes, dus tegen de tijd dat ik België in reed was ik al een paar keer gestopt en had ik steeds meer kleren aan gedaan.
Bij de grens had ik alles aan wat ik bij had en van lange mouwen voorzien was.:o
Dit was beter, colletje in de helm, handschoentjes over de jas en mijn thermoshirt.

Toen ik eenmaal de snelweg afdraaide kon ik ook eindelijk een beetje lekker sturen.
Het ene na het andere dorpje, wat bochtjes en natuurlijk het zonnetje.

ff stoppen een selfie , beetje social media en weer door.
Stipt om 12:00uur reed ik langs een bankje dus tijd voor een bammetje.
Van huis had ik een paar boterhammen met pindakaas en een flesje jus mee genomen.
Beide gingen er goed in.

Het stuk binnendoor was echt leuk.
Niet heel veel bochtjes maar het was er super rustig, lekker weer en mooie groene omgeving.
Muziekje aan in de helm, lekker mee blèren. Good life.

Ondertussen was de temperatuur nog weer gestegen, dus uit met het thermoshirt en de zomerhandschoentjes uit de koffer.
Oh en ff de lunch er uit zetten … tja sorry maar dat moet ook gebeuren.
En als oude scout doe ik dat liever in het bos dan op een ranzige snelweg plee waar een of andere duistere Roemeense chauffeur naast me zit te kleien.

Een stukje naast Nancy draaide ik weer de snelweg op en begon de routine weer.
5, en de 6de versnelling, stukje achter een caravan, inhalen, weer wat harder, achter een vrachtwagen, uitvoegen bij een tankstation en weer invoegen.
Lekker wat toeren wisselen.
De kilometers tikte langzaam weg en ter hoogte van Dyon kon ik weer de snelweg af voor het laatste stuk door de Jura binnen door.

Om een uurtje of 6 draaide ik in Port de camping op.
Deze had ik van te voren via google uitgezocht.
Niet omdat hij zo bijzonder was maar gewoon makkelijk te bereiken was en goed in mijn route richting Italië paste.

Met mijn 3 woorden Frans checkte ik in bij de bejaarde eigenaresse.
Die 3 woorden Frans die uit mij kwamen waren voor haar genoeg redenen om de spraakwaterval te openen.
Ik verbaasde mij dat ik er eigenlijk nog best iets van kon maken.
Veel kon ik niet terug zeggen dat dan weer niet maar wat ik ervan begreep had ze bekende wonen in Eindhoven, bladie bla..

Na wat gestamel kon ik eindelijk een plekje uitzoeken wat niet echt heel lastig was want er was ruimte genoeg.
Wat caravans, een paar campertjes en nog 1 tentje, dat was het wel.

Mooie camping direct aan een meer.

Okay het sanitair was wat gedateerd…

Maar voor een motortrip voldoet het mij prima.
Heerlijk groen grasje, lekker buiten sanitair van mij voor deze camping een thumbsup.

Tijdens het opzetten van mijn tentje een heerlijk koud biertje er bij, welke ik van huis mee had genomen
Lang leve het oude vertrouwde koeltasje.
Toen mijn tentje voor de eerste avond stond en mijn kampement een beetje was opgebouwd ben ik nog het dorpje in gereden om een hapje te eten.
Dat had ook wel lopend gekund want nog geen 2 minuten van de camping was een pizzeria.
Gelijk als op de camping ook hier niemand met een mondkapje.
Voor mij eigenlijk het eerste moment dat ik bij het corona gedoe bij stil stond tijdens deze trip.

Onderweg met tanken en dergelijke netjes mijn mondkapje op.
Toen was het me niet eens opgevallen hoe of wat de maatregelen in Frankrijk waren of hoe andere mensen er mee omgingen.

Op deze camping echter…..
Wat oranje plakbandjes op de deurknoppen van de toiletten die niet gebruikt mochten worden.
Per 2 wasbakken was de kraan van 1 van die 2 van het zelfde oranje plakbandje voorzien.
Niet gebruiken dus !

In dit restaurantje was enkel het terras open maar daar was niets van de corona maatregelen te merken.
Gewoon alle tafels gedekt, geen afstand, geen mondkapjes.
Niet bij de serveerster maar ook bij geen enkele gast..

Maar ik had geen zin in Corona, dus ik houd mijn afstand en draag mijn mondkapje.
En drink een biertje en eet mijn pizza..