De nieuwe Guzzi uitlaten

Dag 3
Vertrek: Chianocco TO, Italië
Aankomst: Pavia, Piemonte, Italië
Afstand: 350 km
Route: My route app link
Overnacht: Camping Ticino, Pavia

Vandaag staat de eerste 1500km onderhoudsbeurt voor mijn Guzzi op de planning.
Daarvoor moet ik naar Mandello del Lario aan het Lago di Como, naar Agostini.
De Guzzi dealer in het dorp.

Mijn thuis voorbereide route pakt een stukje TET mee. Vanuit Condove noordwaarts de bergen in.
Maar terwijl ik mijn spullen aan het inpakken ben twijfel ik of dat wel zo slim is.
Ik moet om een uur of 2 in Mandello del Lario zijn,
als ik ergens in de ochtend me zelf vast rijd, lek rijd, of wat dan ook, dan ga ik dat niet meer halen.

Terwijl ik hier een beetje over nadenk pak ik mijn zooi voor de 2de keer deze trip in en bind het op mijn motor.

full

Helaas moet ik wachten tot dat de receptie open gaat.
Ik moet nog betalen voor mijn overnachting en ik heb gisterenavond mijn vriesblok in geleverd, dat wil ik nog terug.

Samen met mij wacht er nog een ouder Duits stel met een GSA met een aanhangertje er achter.
Wat een kampement hebben die bij zeg …niet normaal. 

Zijn motor zit vol gebouwd met elke accessoire uit de touratech catalogus.
Wat een kermis bak zeg, niet mijn smaak.
Maar goed ieder zijn ding.
Ik denk dat ze richting de 70 lopen en toch zijn ze nog samen op de motor op pad
Liggen ze op een luchtbedje op de grond te pitten.

Petje af.

Om iets van tien over 8 gaat de receptie open, ik betaal en ga er van door.
200 meter verder draai ik terug om en ga mijn vriesblok maar ophalen. 

Als mijn hoofd niet vast zat..

In het eerste dorpje dat ik door rijd stop ik bij de lokale bakker en met mijn mondkapje voor koop ik wat te eten.
Een croissantje, paar broodjes en wat blikjes te drinken. Inclusief alvast een blik bier.
Die laatste gaan in mijn koeltasje zodat ik vanavond een lekker koel biertje heb als ik aankom op de camping.

Ik klim weer op de motor en volg mijn geplande route, echter 2 bochten verder stop ik weer.
In mijn navi toets ik Mandello del Lario in en klik op “snelste route”.
Mijn idee is dat ik liever daar in de buurt wat rond het meer ga rijden en rond lummelen tot het 2 uur is.
In plaats van hier, nog 250 km er vandaan.
Binnen een halve kilometer draai ik de tolweg op en tik ik de cruisecontrol vast op 100km/u,
zet mijn muziekje wat harder in mijn helm en ga er weer eens lekker voor zitten.

Het wordt warmer en warmer en hoe dichter ik bij Milaan kom hoe drukker het ook wordt.
Du ik stop regelmatig bij een tankstation voor wat te drinken te kopen en even de beentjes te strekken.

full

Ondertussen is het bijna 30 graden.. ppff dit is niet het weer om over de snelweg te rijden, tjeemig.

De Guzzi houd zich goed, het bereik op één tank is echt enorm.
Ik heb gisteren net voordat ik bij de camping aan was gekomen nog getankt.
Die 250 km naar Mandello del Lario is peanuts voor de V85.
Er blijft dan nog gewoon 200 km te gaan over volgens het dashboard.
Met net 100 op de klok is het lekker rustig achter mijn schermpje en vallen de trilling ook reuze mee.
Het zadel moet ik nog wel aan wennen, ik heb nu toch wel na een uurtje zitten een pijnlijk achterwerk. 

https://www.youtube.com/embed/htc3MsAkfyE?wmode=opaque&start=0
Mijn 2de video montage ooit , ben aardig voor me..

Na wat slingers in de weg en wat tunnels rijd ik over de brug in het Comomeer bij Lecco.
Nog een paar tunnels verder staat Mandello del Lario al aangegeven en draai ik de snelweg af.
Het is zoals gebruikelijk bij dit soort plaatsen in Italië erg druk op de weg langs het meer.
Poehee de warmte zit goed in mijn dikke leren jas. ppfff

full

Ik rijd langs de camping die ik bedacht had voor aankomende nacht en rijd door naar het centrum van Mandello.
Via wat kleine straatjes en steegjes rijd ik mezelf min of meer vast in het voetgangers gebied
maar hé ik zit op een Guzzi.
Ik denk dat ik wel een potje kan breken hier. 

full

Het straatje waar ik in gereden ben loopt dood in een boothelling, naast de achterdeur van de keuken van een bijzonder sjiek restaurant.
Ik trek de Guzzie op de standaard en begin mijn motorkleren uit te doen.
Uit het raam van de keuken zie ik ze af en toe wat bezorgd naar buiten kijken naar die vreemde bleke gozer met zijn motor die zich naast hun keuken staat uit te kleden.
Ik vis mijn zwembroek op uit mijn tas en binnen 5 minuten lig ik in het toch wel koude Comomeer te dobberen.

full

Heerlijk ff de warmte uit mijn lijf.
Ik ga in het zonnetje zitten opdrogen en maak mezelf een broodje met salami en trek een blikje Fanta open.
Het is pas 12 uur dus ik heb nog tijd genoeg voordat de dealer opengaat.
Ik dacht dat die om half 2 open ging maar dat blijkt volgens het blaadje op hun raam pas om half 3 te zijn.
Een half uurtje later ben ik wel een beetje opgedroogd dus ik trek mijn motorbroek weer aan.
Mijn jas gaat maar ff achterop.
Om de hoek is een ijs tentje en ik scoor mijn eerste Italiaanse ijsje deze trip.

Ik rijd nog naar de beroemde foto spot bij de Guzzi fabriek

full

En maak een paar foto’s

full

Maar het is nog steeds te vroeg..

Ik bedenk me dat ik wel naar de camping kan rijden, mijn zooi daar neer kan gooien en misschien mijn tentje al kan opzetten.
Dan is het vast wel tijd om mijn motor in te gaan leveren en ben ik van mijn bagage af.

Ik rijd richting camping Spiaggia (strand) en bedenk me weer…

Ja hoor het is weer zo een twijfel dagje.
Ik zoek een plekje aan het water om nog wat te drinken en wat chips te eten.
En mijn plan te trekken.
Kijk, zo een meer….dat is kei leuk maar ook heel druk en …heeel druk..
Niet wat ik echt tof vind, of althans nu toch eigenlijk geen zin in heb.

Zo aan het water zit ik onder een boom op een muurtje een beetje naar de watersporters te kijken.
Wat waterskiën en gasten die van een steiger af aan het springen zijn.
Het lijkt wel vakantie.
De tijd verstrijkt en buiten dat ik het zo warm krijg dat ik maar een korte broek op duikel uit mijn tas en me weer omkleed, doe ik niet heel veel.
Om kwart over 2 rijd ik richting de Guzzi dealer en als een echte Nederlander ben ik er ruim te vroeg.
Voor hun winkel is nergens schaduw te vinden dus ik sta een partij te chambreren..niet normaal zeg.

full

Als de deur open gaat valt mijn mond open van verbazing..
Hert lijkt hier wel een dependance van het magazijn van de Guzzi fabriek..
Een hele rij V85’s, niet eens klaar voor verkoop, schermpjes er nog niet op, plakband her en der er omheen.

Ik meld me boven bij een van de medewerkers, toffe gasten.
Als ze mijn achternaam horen kunnen ze niet meer ophouden.. (Nistelrooij)
Ja hier leeft de legende nog en we grappen wat over zijn bankrekening en die van mij.
De monteur komt mijn sleutels halen en na wat gepriegel in zijn computer zegt de gast achter het bureau dat mijn motor om een uurtje of 5 wel weer klaar is.

full

Ik loop het dorpje in een in en Mariakerkje steek ik een (elektrisch) kaarsje aan.

full

Ik vind een terrasje en ik ga als enigste gast er eens lekker voor zitten en bestel een colatje.
Deze financiële injectie zal ze wel door deze crisis helpen.

full

Het is juli hé… maar uitgestorven.
Echt bizar, ik vraag me af hoeveel van de bedrijven hier om gaan vallen.

Natuurlijk is er in deze bar wel wat van Guzzi te vinden.

full

Ik slenter nog wat door het dorp en haal nog maar weer eens een ijsje, dit keer bij een andere ijssalon.
Die is wel echt beter..

full

Toch is dat watersport leven ook wel gaaf hoor, beetje bootje varen, dobberen, plonzen, rond kijken, bekeken worden.
Heerlijk lijkt me dat… beetje dromen.

Om een uur of 5 ben ik weer in de zaak en betaal de rekening, trek mijn pak weer aan en rijd er weer weg van.

full

Ik loop nog ff door het stukje van Mandello aan de andere kant van het spoor, stuk nieuwer maar ook erg leuk.
Echt wel een plek om eens terug te komen.

Voor nu heeft het niets doen deze paar uurtjes een plan in mijn hoofd gevormd.
Ik rommel wat in de navigatie en tik Pavia in.
Een stuk onder Milaan, en een stuk op weg van de route die ik eigenlijk voor morgen had verzonnen.
De navi geeft aan dat ik een uurtje of 7 op de camping aan kom vanavond als ik nu weg rijd.
Dus ik druk op de startknop en ga weer op weg.

De rondweg van Milaan is weer echt op en top Italiaanse snelweg..
Heerlijk, lijkt wel een computergame, alleen is nu game over ook echt over als je niet scherp blijft.
Dus dit vreet wel energie, zeker zo met die warmte.

Net onder Milaan stop ik ff om te tanken en een blikje koude cola te kopen.
Ook bestel ik een lekkere café en wat koekjes.
Nog een dik half uur te gaan naar de camping, deze nieuwe energie had ik echt ff nodig.
Het is blaf heet, maar met mijn colletje nat gemaakt om mijn nek en mijn jas flink open geritst is het wel te doen.

Na de beurt mag ik nu over de 5 duizend toeren heen…

Niet dat er dan nog heel veel gebeurd wat vermogen betreft maar het is wel lekker om eens lekker door te trekken.
Beetje gassen, zonder een straaljager na te doen.. klinkt ook echt goed deze Guzzi.

Ik draai de snelweg af en sta gelijk midden in de risotto velden..
I love de Piemonte 

full

Nog een paar honderd meter te gaan, ik bind mijn jas achter op de motor en maak nog een selfie.

full

Ik hobbel de laatste paar minuten naar de camping door.
Daar aangekomen maak ik kennis met een eigenaar die de Corona maatregelen echt wel serieus neemt.
Ik moet de aangescherpte regels lezen waar hij bij staat.
Met een infrarood thermometer meet hij mijn temp op (37,5graden) en hij noteert mijn telefoonnummer en mailadres.
Voor het geval er een uitbraak is kunnen ze contact met me opnemen.

full

Toch altijd bijzonder die wifi wachtwoorden..
Nu nog in deze tijd, gooi gewoon open dat netwerk denk ik dan..

Ik zoek een plekje uit, zet de motor op de standaard en trek meteen mijn zwembroek aan.
Als eerste spring ik ff in het heerlijke zwembadje op deze camping.
Ik heb het bad voor mij alleen en in een minuut of 5 koel ik weer heerlijk af.
2de keer gezwommen vandaag, echt vakantie dus.

In mijn zwembroek bouw ik mijn kampement weer op

full

Mooie camping trouwens, leuk zwembad, veel schaduw, niet echt afgebakende plekken, net sanitair.
Van die “badkamers”, wc, douche, wasbak in 1 ruimte. Kun je tenminste je kleren kwijt tijdens het douchen zonder dat alles nat wordt.
Maar hetstikt hier wel van de muggen… niet normaal zeg. Als ik ook maar ff een halve minuut stilsta wordt ik meteen aangevallen.

Eenmaal klaar met opbouwen ben ik ook wel opgedroogd en is mijn biertje ook weer op.
Ik trek wat nette kleren aan en loop richting het restaurantje dat de eigenaar van de camping had aangeraden.

full

Geen woord teveel gezegd, Piemonte in zijn beste vorm..

Voorgerecht: ravioli gevuld met een heerlijke lokale kaas.
Soort van Italiaanse kaassoufflé zeg maar.. maar dan wel lekker.

full

Hoofdgerecht, bistecca van de gril met aardappels:

full

en op mijn verzoek een bakje vers fruit

full

Karafje wijn er bij en een fles water.
40 euro verder loop ik wat rozig met een volle buik terug naar de camping.
Daar duik ik meteen mijn bedje in en volgens mij slaap ik ook meteen.. denk ik.. toch???

Naar dag 4

Pagina's: 1 2 3 4 5 6