De nieuwe Guzzi uitlaten

Dag 6

Vertrek: Salbertrand, Italië
Aankomst: Cliff hanger…

Afstand: 1090km
Route: My route app link
Overnacht: zelfde cliffhanger 

Ondanks dat het zo druk is op de camping, voor Corona tijden dan toch, was het erg rustig vanacht.
Die halve liter bier, en de rest van de blikjes die ik gisterenavond heb gedronken hebben zich vannacht laten merken.
Zoals elke man die wat ouder wordt ben ik er denk ik weer 2 keer uit gemoeten.
Ik was dan ook al weer vroeg wakker.
Maar omdat ik vandaag een rustige dag op het programma heb staan kruip ik nog even terug in mijn slaapzak na het vroege plasje.

Toch ben ik er alsnog op tijd uit en pak ik weer al mijn zooi op de motor.
Ik heb nog even overwogen om alles hier te laten staan en er een nacht achter aan te plakken hier.
Dan kan ik met een “onbepakte” motor wat offroad routes gaan rijden in de buurt.
Maar dan voel ik me te beperkt in mijn gaan en staan, stel dat net als eer gisteren de dag totaal anders loopt, dan kan ik niet meer uitwijken naar een andere plek.
Evengoed om 5 voor 8 sta ik klaar om te vertrekken, echter gaat de receptie pas om half 9 open.

full

Ik heb gisteren mijn koelelement ingeleverd en die wil ik wel graag terug hebben.
Dus ik wacht voor bij de receptie tot ze open gaan en ondertussen klick ik wat in mijn navi.
Om kwart over 8 is de dude op de fiets er al weer en krijg ik mijn vriesblok terug.

Vandaag wil ik de Assietta rijden dus ik zoek de opgang van de Colle delle Finestre.
Dat is echt een klein stukje rijden vanuit de camping.
Onder weg stop ik nog even in het Salbertrand zelf om bij de Alimentari wat te eten te kopen.
Ook daar moet ik even wachten want ze opent pas om half 9.
Ik koop wat broodjes en wat blikjes drinken en ook meteen due etti di salame.
2 ons salami dus.. 

Ze verteld me dat de bar aan de overkant ook zo open gaat dan kan ik daar wat zoete ontbijt broodjes en een koffie krijgen.

Ik heb echter geen zin nog een keer te wachten dus ik klim op de motor en rijd naar Susa, daar is de opgang naar de Finestre gewoon aan gegeven.
In 5 minuten slinger ik omhoog, het is nog erg rustig dus ik hoef niet echt met iemand rekening te houden.
Na 4 haarspeld bochten stop ik en bel ik ff naar huis.
Er speelt het een en ander en ik hang zeker 3 kwartier aan de lijn.
Na dat ik op hang klik in in mijn navigatie op “rijd naar huis”

Soms heb je van die dagen die anders lopen dan gedacht maar ik kan gelukkig goed tegen veranderingen.
Ik slinger weer de berg af en nog geen 5 minuten later rijd ik op de snelweg richting Lyon.
Net voor de Fresus tunnel stop ik bij het tankstation.
Dit ligt in de middenberm, altijd in voor een geintje die Italianen als het er maar onduidelijker van wordt.


Ik bestel een Café lungo wat zoetje broodjes en ga er even naar de WC.

Na 5 minuten stap ik weer op en tik (de ondertussen) 26 tol af voor deze tunnel..

full
full

Het is niet te harden zo warm hier binnen, in het midden loopt de tunnel omhoog en dus blijft de warmte extra goed hangen.

full

Aan de andere van de tunnel schijnt het zonnetje, aan de Italiaanse kant was het nog bewolkt.
Altijd leuk dat soort verschijnselen in de bergen, nadeel is dat het weer ook niet echt te voorspellen is lijkt mij.

Voorlopig zit ik nog goed en dus rijd ik de eerste paar honderd kilometer zonder te stoppen.
Het wordt warmer en warmer maar ik ga me niet weer laten verbranden dus ik houd mijn jas goed dicht geritst.
Daaronder een dun shirt met lange mouwen en het is wel te doen.

Net voor 12en stop ik ff net voor bij Chambery om te tanken en naar de wc te gaan.
Veel langer dan nodig om de tank vol te gooien en naar de wc te gaan stop ik niet, kost me te veel tijd.
Nu ruik ik de stal 

full

Ik begin wat honger te krijgen en bij de volgende tolpoort op de A6 boven Lyon stop ik ff.
Ik kan de motor on de bomen zetten en er is een bankje met dakje zodat ik zelf ook nog in de schaduw kan zitten.

full

Terwijl ik een broodje maak, met salami, komt er een Franse vrouw aan met haar kleinkinderen.
Ze vraagt of ze bij me aan het bankje mag komen zitten, ja natuurlijk.
Zo eng zie ik er dus niet uit als stoere biker..

full

Terwijl ik mijn broodje op eet komt de nieuwe opvolger voor mijn caravan de p-plaats op gereden…
Ik maak er een foto van en stuur hem naar mijn vriendin.

full

Via what’s app kun je heel makkelijk je locatie delen en dus elke stop die ik maak deel ik even mijn locatie met mijn vriendin.
Toch wel fijn voor het thuisfront zo..
Na mijn broodje en weer een blikje drinken stap ik weer op en rijd ik weer door.
Het is nog wel te doen, ik heb nog geen pijntjes dus voorlopig nog niets te klagen.

Wat volgt zijn vele kilometers, het is gelukkig rustig op de weg.
Wel wordt het steeds warmer dus bij elke stop giet er maar een flesje drinken in.
De Guzzi houd zich netjes, geen centje pijn.
Wel loopt het verbruik flink op nu ik continu de 140 op de cruisecontrol houd.
Dat valt me wel wat tegen, mijn v-strom liep een stuk zuiniger bij deze snelheden.
Maar goed dit loopt wel rustiger en juist die cruisecontrol is wel echt een uitkomst zeg.

Na Dijon is het een lange zit naar Nancy.
Ergens bij het laatste tol poortje voor Nancy gaat het reserve lampje aan.
Nog 145 km op de deze tank te gaan..
hhmm red ik dat tot Luxemburg??

De “te rijden kilometers” lopen steeds verder terug en om eerlijk te zijn begin ik me af te vragen of ik dit nog wel ga halen.
Bij het laatste stukje “klimmen” net voor de Luxemburgse grens geeft de Guzzi aan dat ik nog — km kan rijden.. 

Maar ja hoor natuurlijk lukt dit gewoon net en ik gooi 22,3 liter benzine in de tank.
Had ik niet ergens gelezen dat er 23 liter in de tank paste.. 

 Okay dan .. 

Na het tanken ga ik nog ff snel naar de wc, ik wil eigenlijk nog wat fris te drinken en iets te snacken maar er staat gewoon een rij van 30 man voor de shop.
Lang leve de goedkope tabak hier.. bah..
Nou ja dan laat maar ik heb nog 2 blikjes drinken in mijn koeltas zitten.
Ik leeg er eentje in mijn keel, klim weer op de Guzzi en rijd van deze veel te drukke p-plaats weer terug de snelweg op.
Naar huis is het nog iets van 300km vanaf de grens FR- Lux.

Ondertussen begin ik wel last van mijn lijf te krijgen maar goed ik heb er ook al 700 gereden.
Op een van de parkeerplaatsen in België langs de E25 stop ik weer een keertje om mijn laatste broodje op te eten.

full

Nu ik de foto terug zie, zie ik ook dat de glimlach wel wat mee veranderd na zoveel kilometers.
Het is kwart voor 7 en ik heb nog 220 km naar huis te gaan.
Dat lukt nog wel,uurtje of 9 geeft de navi aan.

full

Het laatste stuk stop ik niet meer.
Ik hobbel over de E25, hoe dichter bij Luik hoe letterlijker het hobbelen wordt.
Maar het is en blijft rustig op de weg, ook als ik door Luik langs de Maas richting NL rijd.
Maastricht volgt en ook daar ben ik zo voorbij met die nieuwe tunnel.
Ik kan me de files van vroeger wel herinneren, dat kon je gerust een uur kosten met de auto als je in het hoogseizoen terug NL in reed.

Net voor Weert wordt ik bijna van mijn motor afgereden door een of andere eikel in een Mazda CX5.
Zo een gozer die voordat hij deze lease auto reed waarschijnlijk in een golfje rond reed.
Petje op, volledig scheef in zijn stoel, vriendin er naast.
En ja hoor via de rechterbaan haalt hij de 2 auto’s achter mij in en hoekt hem 2 meter voor mij terug naar links.
Daar rijd nog 1 auto, en wij waren met zijn alle een rij autos rechts aan het inhalen.

Hij vond het schijnbaar niet snel genoeg gaan, we reden al 140..
Ik blijf me daar altijd over verwonderen, als die kilometers door Italië, Frankrijk en zelfs België met haar fantastische chauffeurs gaan gewoon goed.
Om dan in NL door zo een opgeschoten puber in zijn lease bak bijna van de snelweg af gereden te worden..

Ik laat me niet gek maken, laat het gas los en creëer wat afstand.
Voor me zie ik hem op een paar meter achter zijn voorganger rijden, seinen en duwen.
Die gaat hij voorbij, en het spelletje herhaald zich weer bij de volgende daarvoor die links durft te rijden..

Om kwart over 9 draai ik de stoep op en ben ik weer veilig thuis.
Mijn vriendin had nog wat te eten voor me bewaard en dat staat al weer lekker op te warmen in de oven.
Ik haal mijn bagage van de motor af en zet hem weer achter in de tuin.
Het ding heeft zich voortreffelijk gedragen, het stuurt heerlijk.
Op het wat hoge verbruik op de snelweg na en de toch wel wat warme knieën op echt hete dagen na kan ik zo geen nadelen verzinnen.
Okay als ik heel eerlijk ben dan zou er wel wart vermogen bij mogen, je merkt dat pas echt als je aanhaakt bij de pk kanonnen.
Dat kan trouwens ook aan mijn rijkunsten liggen hoor, ik ben niet zo een held.

full

Goed rozig van de gereden kilometers en het geraas aan mijn hoofd de hele dag kruip ik net na 10en in mijn eigen bedje.
Gelukkig heb ik nog een dag vrij morgen want ik ben er goed gaar van, mijn kijf doet er pijn van.
Flink wat knopen in mijn schouders en boven rug om maar niet te spreken van mijn stuitje.
Het is te doen dik 1000km op een dag, dat is fijn om te weten voor de toekomst maar ik ga het niet opzoeken.. 

Pagina's: 1 2 3 4 5 6